....... en spiegelen onze zielen naar elkaar .............
2012/03/31 14:45:40
In liefde uit elkaar gescheurd als ik aan haar denk in de prachtige
felle kleuren die niet meer bestaan met haar was dan ook het
thuiskomen verdwenen dat ook omdat mijn thuis allang niet
meer bestond dat leven in zwart/wit beelden een grijs
verleden met de glimlach die ik altijd had als kind en
stond stil bewust stil op het pad naar ons huis zand
erover en nog eens zand erover wat uiteindelijk
ook is verdwenen onder stenen het asfalt en
beton ja ja alles moet met zijn tijd mee in
de tijd als een begrip en dan op een dag
uit het niets als de tijd niet meer
bestaat begint alles weer
opnieuw als we onszelf
dan maar terug
herkennen.
Plotseling
was het een
deel van mijn
verleden geworden
en nu ik wakker word
denk ik dat het een droom
moet zijn geweest. Ik stem mij
dan maar gelukkig omdat je alleen
droomt over iets waar je een beetje weet
van hebt en verberg met een lach het verdriet
alsook de muziek die herinneringen boven doen
komen. Muziek die het verhaal van mijn leven
vertelt en waar ik niet over wil en kan praten
maar dat betekent niet dat ik me beter voel
of dat ik er overheen ben of dat het ooit weer
goed zal zijn. Gewoon weer een neie dei, een
verademing, een eigen plek, geen gezeur, met
liefde en warmte omringt en nooit zal iets meer
hetzelfde zijn. Het leven is geen kunst als jouw
ziel de geest van denken en doen de rust kan
geven berusting inademen uitademen en als
vanzelf blijven herhalen zolang ik maar in mijn
gevoel thuis mag blijven komen.
Zo onder het mijmeren met veel liefde omringt
op handen gedragen sla ik weer eens door
zie ik het verkeerd ...........................nee nee neen
je laat me niet vallen
je houd van het kind
van het kind in mij
vertederend en warm
zegt deze ouwe gek
en mijmerde voort.
Oké oké okidoki
maar dan nog even
een regel in het leven
met al zoveel regels
hoe het dan niet moet
houden van elkaar
met de liefde in ons hart
vanuit onze ziel
met schoonheid van binnen
die we meenemen
op onze reis door het leven.
Nooit nooit en nooit
zal het anders zijn
niets is zo wreed als liefde
zo. . . . . . . ? zo lief ?
ik heb je lief zo lief mijn lief !
Wurdbreidzjer
